Tag Archive for sevgili

Sevgili Eski Sevgililerim…

20 Ocak 2012 Kendi Yazılarım No comments

Soğuk bir kış gecesindeyim yine ve her zamanki gibi yalnızım. Bugün nedense eski sevgililerim ve sevdiklerim geldiler aklıma. Hani hepimizin hayatında yer eden o insanlar varya onlar işte, hani ben ölürümde senden ayrılmam diyenler hani hiçbir neden yokken hayatımıza girip onu dağıtan ve hiçbir şey olmamış gibi çekip gidenler varya onlar geldiler işte aklıma. Tek tek hayalleri canlandı gözümün önünde. Kimisi bir sabah ayazında bir telefon mesajıyla terk etmişti beni, kiminizin de bir okul önünde gözyaşlarıyla baş başa bırakarak hayatından çıkmıştım. Bazısı bana bir sevgili gibi değil de bir dost gibi oldu. Her şeyimi bildi, her anımız beraber geçti çok büyük saygı duydum, hayranlık duydum ama aşık olamadım. İçlerinden birisi beni çok sevmişti belki de hayatımda bir tek o beni sevmişti, o yüzden saftı sevgisi ve hiç karşılık beklemedi benden. En çok onu yaraladım, en çok ona üzüldüm çünkü ilk defa birisi beni böyle seviyordu ve yaşaması için tek çare olarak beni görüyordu. Onu da sevemedim niye biliyor musun? Bu kadar güzel insanın arasına karışan ve bu hayale bile layık olmayan senin yüzünden. Hani hep arkadaşın olarak gördüğün, her fırsatta kullanmayı düşündüğün, sürekli bir oyuncak gibi oynadığın ben varya bu hayaller içinde en çok senden nefret ettim. Hayalin bile yüzüme bakamıyor. Merak ettim de olurda bir yerde karşılaşırsak ne yapacaksın acaba?

Not: Bu yazı hiç kimseyedir…

Aşkta yarın yoktur sevgili..

26 Kasım 2011 Alıntı Yazılar No comments

         Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili.O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar.Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur…Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında. Hindistan’da Ganj Nehri’nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de… Newyork’ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de…

          Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan…Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye…Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da… Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya…

          İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır. Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır…Bazen denizler, kıyılar çeker insanı. İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu. Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara… Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi…İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler, kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu…Birazdan sabah olacak…Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular başlayacak… Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım…Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış. Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını, cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek… 

          Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak…

          Aşkta yarın yoktur sevgili…